Ja, maar niet volledig en niet overal. Crypto valt in veel landen inmiddels onder toezicht, alleen verschillen regels sterk per regio en per type toepassing. De sector is dus geen ongereguleerd wild west meer, maar ook nog geen wereldwijd uitgewerkt systeem. In Europa kan een platform aan stevige eisen voldoen, terwijl een vergelijkbaar platform buiten Europa veel vrijer opereert.
Waarom wordt crypto gereguleerd?
Om gebruikers en de samenleving te beschermen tegen misbruik, slechte producten en roekeloos gedrag. Zonder regels is het te makkelijk om grote beloftes te doen met te weinig transparantie over risico’s. Regulering dwingt aanbieders om duidelijker te zijn over kosten, risico’s en verantwoordelijkheden. Dat maakt de markt minder aantrekkelijk voor snelle cowboys en beter bruikbaar voor gewone gebruikers.
Welke risico’s spelen hierbij?
Bij crypto gaat het om bekende financiële risico’s zoals misleiding, marktmanipulatie, witwassen en verlies van klanttegoeden bij slecht bestuurde partijen. De val van FTX liet zien wat er kan gebeuren als toezicht en interne controle tekortschieten. Regulering probeert daarom vooral transparantie, zorgplicht en scheiding van klantgeld af te dwingen. Ook operationele risico’s bij aanbieders, zoals beveiligingslekken of slecht risicobeheer, vallen daaronder. Het doel is niet om elk risico weg te nemen, maar om de kans op grote schade kleiner te maken.
Wil de sector zelf regulering?
Ja, vaker dan veel mensen denken. Serieuze bedrijven willen duidelijke kaders, zodat ze kunnen bouwen zonder later onverwacht tegen handhaving aan te lopen. Dat helpt ook gebruikers, die makkelijker onderscheid kunnen maken tussen betrouwbare partijen en partijen die vooral op hype draaien. Professionele spelers hebben er belang bij dat oplichters harder worden aangepakt, juist om de reputatie van de sector te verbeteren.
Hoe zit dat in Europa?
Regelgeving is in ontwikkeling. Europa heeft met MiCA een duidelijk raamwerk neergezet voor veel cryptodiensten en aanbieders. Platforms moeten daardoor vaker aan vergunningseisen, transparantieverplichtingen en gedragsregels voldoen. Een vergunning afgegeven in één Europese lidstaat is geldig binnen de hele EU. Dus geen aparte regels meer per land. Ondanks maatregelen om dit te voorkomen, bestaat er wel een risico dat sommige lidstaten soepeler vergunningen afgeven dan andere.
Wat is nog niet volledig geregeld?
Vooral nieuwe en sterk decentrale toepassingen, zoals delen van DeFi, passen nog niet netjes in bestaande wetgeving. De kernvraag voor toezichthouders én rechters is hetzelfde: wie is verantwoordelijk als er geen centrale partij is? In bestaande zaken rond softwareontwikkelaars in Nederland en de VS zie je de discussie terugkomen over code schrijven versus controle hebben over gebruik. Ook rond grensoverschrijdende handhaving blijft het complex, omdat crypto zich weinig aantrekt van landsgrenzen. In Europa valt dit onder de verdere uitwerking en evaluatie van MiCA. In de VS is dit onderdeel van de CLARITY-wetgeving die nu besproken wordt.
Vond je dit interessant?
Ontvang nieuwe artikelen in je inbox.